Natascha leest Oprecht van Colleen Hoover

Oprecht van Colleen HooverOprecht van Colleen Hoover is in één opzicht anders dan andere New Adult-romans. Voordat Hoover begon met het schrijven van Oprecht vroeg ze haar lezers om hun geheimen, die ze nog nooit aan iemand hadden verteld, naar haar op te sturen. Deze (opr)echte bekentenissen heeft ze op een prachtige manier gebruikt als uitgangspunt voor het verhaal. Dat levert een mooi en ontroerend verhaal op.

De jonge kunstenaar Owen Mason Gentry maakt schilderijen waarbij hij geïnspireerd wordt door de geheimen die mensen op een stuk papier schrijven en bij hem door de brievenbus doen. Zelf heeft hij de nodige geheimen die hij met niemand deelt. Hier komt Auburn op pijnlijke wijze achter. Een paar weken geleden is ze noodgedwongen van Portland naar Dallas verhuisd. Nu is ze dringend op zoek naar extra werk, naast haar baan als kapster, om een advocaat te kunnen betalen. Als ze langs de studio van Owen loopt ziet ze alle briefjes met bekentenissen op de ruiten hangen én een bordje waarop om hulp wordt gevraagd. Ze mag direct aan de slag. Owen zoekt namelijk iemand om hem diezelfde avond te helpen bij de verkoop van de schilderijen die hij de afgelopen maand heeft gemaakt. Er hangt meteen een enorme spanning tussen de twee. Toch kunnen ze zich niet in een relatie storten want Auburn heeft iemand die belangrijker voor haar is dan wie dan ook. Owen heeft grote problemen die alleen maar groter worden als hij Auburn de waarheid vertelt, maar ook als hij tegen haar liegt wordt het er niet beter op. En niets zeggen is eveneens geen optie.

Het verhaal van Oprecht is, afgezien van het originele beginpunt en zonder al te veel te willen verklappen, een typisch New Adult-verhaal. Twee jonge mensen ontmoeten elkaar en de vonken springen er vanaf. Een relatie zit er niet in vanwege de nodige problemen die tussen de twee instaan. De vraag is of het lukt om deze problemen uit de weg te ruimen en op welke manier. Onderweg genieten ze van geweldige seks die redelijk uitgebreid maar niet te expliciet wordt beschreven.

Het boek lijkt geschreven te zijn voor jonge vrouwen, rond de twintig, die zich te oud voelen voor Young Adult maar te jong voor chicklit en romance, gezien de leeftijden van de hoofdpersonen en de levensfase waar deze zich in bevinden.

De bekentenissen zijn hartverscheurend door het levensverhaal dat zich hierachter moet verschuilen.

“Ik ben bang dat ik er nooit mee zal ophouden mijn leven zonder hem te vergelijken met hoe mijn leven was toen ik nog met hem samen was.”

“Elke dag ben ik dankbaar dat mijn man en zijn broer heel erg op elkaar lijken. Dat betekent dat er minder kans is dat mijn man erachter komt dat onze zoon niet van hem is.”

“Soms vraag ik me af of het makkelijker zou zijn om dood te zijn dan om zijn moeder te zijn.”

Sommige bekentenissen zijn op een of andere manier echt onderdeel van het verhaal geworden. Andere zijn ter illustratie opgenomen. Hierbij kun je zelf nog verzinnen wat het verhaal er achter zou kunnen zijn. Het is zelfs voor te stellen dat Colleen Hoover zoveel bekentenissen toegestuurd heeft gekregen, dat ze voor veel meer boeken inspiratie heeft gekregen. Het is zo origineel bedacht om dit te doen, het is wat anders dan een auteur die zich laat inspireren door krantenartikelen, tv of afgeluisterde gesprekken. Het is jammer dat gekozen is voor de titel Oprecht. Een vertaling dichterbij de Engelse titel Confess zou meer recht doen aan de essentie van het boek.

Ondanks dat het verhaal het bekende stramien van een New Adult/Romance-roman volgt en het daardoor in een bepaalde mate voorspelbaar is, is het toch spannend genoeg om door te lezen tot het einde. Dit komt door de geheimen die zowel Auburn als Owen met zich meedragen. Eerst is er nieuwsgierigheid naar de geheimen en daarna naar wat er gebeurt als die geheimen boven tafel komen. De uitvoerige en heftige gesprekken die Owen en Auburn hebben geven enerzijds een bepaalde diepgang aan het verhaal. Aan de andere kant wekken ze soms ook irritatie op omdat ze de vaart uit het verhaal halen en af en toe wel heel Amerikaans zijn, door de onderwerpen en het taalgebruik.

Opvallend is dat de personages hele gewone, herkenbare mensen zijn, met gewoon, herkenbaar werk. Geen glamourbanen of een leven waarin niet gewerkt hoeft te worden. Deze herkenbaarheid zal deels ook de enorme populariteit van de boeken van Colleen Hoover verklaren. Zo won ze vorig jaar met dit boek de Goodreads Choice Award for best romance.

Oprecht is een New Adult-roman die zeker de moeite van het lezen waard is, dankzij de bijzondere bekentenissen en de herkenbare personages en ondanks de uitvoerige dialogen.

Door |Tags: , , |Reacties uitgeschakeld voor Natascha leest Oprecht van Colleen Hoover